Pagina's

vrijdag 22 oktober 2010

De lange strijd...

Met de Manx is het nog lang niet OK. Vraag is zelfs of het ooit in orde komt. Dat en het feit dat we binnenkort onze 'oude' Belgische nummerplaten zullen verliezen aan een Europese plaat (met Belgisch kleurtje ;-) hebben me aangespoord om snel iets anders in huis te halen en zo de nummerplaat van mijn vader nog een tijdje 'te redden'.

Er is nogal wat zoekwerk op het net aan te pas gekomen (met ritten naar Limburg, Antwerpen, zelfs Noord-Frankrijk) om uiteindelijk toch redelijk dicht bij huis te eindigen.

Even zat ik op de 2cv-tour. Maar wat men daar tegenwoordig niet voor vraagt. Wrakken met een vraagprijs van 3000 zijn geen uitzondering. En ook al mailt men achteraf dat het ook voor wat minder mag: het blijven wrakken... met veel werk. En daar is veel tijd voor nodig! Wat ik nu net niet heb.

Het zag er zelfs even naar uit dat ik mijn oude blauwe Dyane zou terugkopen, maar het prijsverschil en de te voorziene werkzaamheden schrikten me af.

Zelfs een (niet-originele) tweekleurige zat in mijn zoekverhaal. Niet mis, maar wat te verroest aan de onderzijde.

Uiteindelijk ga ik voor een perfect gerestaureerde Dyane uit 82 in beige colorado. Niet meteen het meest hippe kleurtje, maar omdat ze er zo goed uit ziet en bovendien door de verkoper een vlekkeloze full-keuring kreeg, heb ik toegehapt. De foto hieronder is een Italiaans zusje als voorbeeld. Het kleur klopt en ze ziet er evengoed uit.

En maar hopen dat die Dyane het lang uithoudt. Want als ik ze verkoop, gaat ook de nummerplaat van mijn vader definitief voor de bijl.

Het verhaal van de Manx is ook nog niet af, maar het voorspelt momenteel weinig goeds. Nog even uitkijken en misschien moet hij wel weer de deur uit...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten